f.
Bildirmek.
1. Haber vermek, duyurmak.
“Üstündekĭ anterĭñ / Kögemlĭkke ĭldĭrme. / Men bĭr mektup yazayım, / Kĭmselerge bĭldĭrme.” – (Boztorgay).
2. Herhangi bir konuda bilgi vermek.
“Duşman bolsañ cak menĭ, dost bolsañ söndĭr. / Yalan yangış bolmasın, kalbĭñ bĭldĭr.” – (Boztorgay).
3. Anlatmak, ifade etmek.
“Çalışmak, kazanmak nedĭr, bunlarıñ helâl bolganların sĭzler bo yoksul halkka bĭldĭrmedĭñĭz.” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
4. Hissettirmek, bilmesini sağlamak, öğretmek.
“Curtnıñ cawı her itke / Küçlerĭn bĭldĭrgenler, / Köteklep sĭñdĭrgenler.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Türk Lehç. : Kırım., Nog. – bildirmek, -üv;
Rom: v. 1. A înştiinţa, a anunţa, a comunica. 2. A aduce la cunoştinţă, a informa. 3. A povesti, a expune. 4. A-l învăţa.
