s.
(Fars. her). Her. Var. er.
1. “Birer birer olarak… –in hepsi” anlamı ile tekil isimleri tamlar.
“Dört can, her yagına möñlĭk çökken üyde cılaşmaga başladı.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Ĭstiymen özüñnĭ her yakta körmek, / Her yerde inciñden destanlar örmek.” – (Bekir S. Çobanzade – Tuwgan Tĭl).
“Her şiynĭ maálĭmen etmege kara taa ya.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. Zaman anlamlı kelimeleri tamlayarak “daima” anlamını verir. Her gün. Her an.
“Endĭden soñ bu nur sönmez, o her vakıt parlaktır.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
3. Herhangi bir …
Her bĭrĭ – Her biri, ayrı ayrı hepsi.
Her bĭrewĭ – Her biri.
Her kĭm – Her kişi.
Her neyse – Her ne ise.
Her şiy – Her şey.
Her zaman – Daima, sık sık.
Her cerge murnın tıkmak. – Deyim. Her işe karışmak.
Her körgen sakallını babañ sanma. – Deyim. Her gördüğün sakallıyı baban sanma.
Her tarakta bezĭ bar. – Deyim. Birçok ilişkisi var.
Her telden şala – Deyim. Elinden birçok iş gelir.
Her başıñ özĭne köre dertĭ bar. – Atas. Her insanın başka başka derdi olur.
Her koraz özĭn şöplĭgĭnde öter. – Atas. Herkes sözünü kendi çevresinde dinletebilir.
Her kuşnıñ etĭ aşalmaz. – Atas. Bir zorbalığa karşı çıkanlar da bulunur.
Rom: 1. pron. adj. Fiecare, orice. 2.-3. Orice, oricare.