is.
Gün. Var. kün.
1. Güneş.
2. Güneş ışığı.
3. Gündüz.
4. Bir gündüz ve bir geceden oluşan 24 saatlik zaman bölümü.
5. Haftanın yedi bölümünden her biri. Pazar günĭ. Pazartesĭ günĭ, Salı günĭ, Şarşembĭ günĭ, Perşembĭ, Cuma günĭ, Cumartesĭ günĭ.
“Cuma günĭ oynarlar, / Bĭznĭñ köynĭñ kızları. / Irgat cürüp toy yasar / Cĭgĭtnĭñ akılsızları.” – (Boztorgay).
Er gün – Her gün, daima.
Gün ara – Gün aşırı.
Kara gün – Sıkıntılı zaman.
Rom: s. 1. Soare. 2. Lumina soarelui. 3. Ziuă. 4. Zi, 24 de ore. 5. Fiecare dintre zilele săptămânii. 6. Timpul prezent. 7. Rândul, vremea a ceva. 8. Perioadă, timp, vreme. 9. Perioadă de desfăşurare. 10. Ziuă de sărbătorire. 11. Dată.