is.
(Ar. cuma+ T. ertesi). Cumartesi. Var. Cumaertesĭ .
“Bugün ne gün sáátĭ ? Cumartesĭ. O yaka habernĭ bo düşembe tuwıl, taa anaw düşembe beriyĭk.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Rom: s. Sâmbătă.
CUMARTESĬ
C
