z.
(Fars. herkes). Herkes. Var. herkez, erkes, erkez.
1. İnsanların hepsi.
“Herkes bĭlĭr onıñ üyken maksatların, emelĭn.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Rastgele biri, her önüne gelen, herhangi biri.
“Kriza da bolsa, ep gene bayram ya. Herkesĭñ cebĭnde beş on parası tabılır.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Tĭlden kelgen elden kelse herkes han bolır. – Atas. Dilden gelen elden gelse, herkes han olur.
Rom: pron. 1. Toţi, toată lumea. 2. Oricine, oricare.
