is.
(Ar. ahd). Ahit. Var. ahd .
1. Söz verme, ant, yemin.
“Bala okıy, Amin ! diy curt bahtına, / Bek katmagan miyçıgı cav ahtına .” – (Bekir S. Çobanzade – Kĭmse Bĭlmiy / Emel D.).
2. Antlaşma, sözleşme. Eskĭ Aht – Ahdi Atik; Cañı Aht – Ahdi Cedit.
3. İstek, dilek.
“Bolar epsĭ Ayşeçĭk’nĭñ ahtıdır . / ‘Oh bolsın şay!’ bĭznĭñ halknıñ bahtıdır.” – (Bekir S. Çobanzade – Su Anası)
Rom: s. 1. Jurare, jurâmânt. 2. Pact, tratat. 3. Dorinţă, voie.