is.
Ant.
1. Yemin; Tanrıyı şahit göstererek bir olayı doğrulama.
2. Kendi kendine veya saygın bir kimsenin huzurunda söz verme, bir şey üzerinde kesin kararlılığını bildirme.
“Ant etkenmen, söz bergemen Bĭlmek içün ölmege, / Bĭlĭp körĭp Milletĭmĭn közyaşını sĭlmege.” – (Çelebi Cihan – Ant Etkenmen).
“Üylenmek içün masraf etmeycegĭme, toy içün boruçka batmaycagıma senĭñ karşıñda ant ve yemĭn etemen.” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar).
