KĬM

K
zm.

Kim; hangi kişi. Kĭmnĭñ, kĭmĭñ. Kĭmge. Kĭmnĭ. Kĭmde. Kĭmden.

Ekĭ göñĭl bĭr bolsa / Ayırmaga kĭm kıyar?” – (Boztorgay).
“Ne kalĭpte bolganıñ / Kĭmden sorap bĭlmelĭ?” – (Boztorgay).
“Karanfil merdĭn merdĭn. / Kĭm bĭlĭr kĭmĭn derdĭn?” – (Boztorgay).
“Menĭm güzel yaremnĭ / Kĭmlerge benzetiyĭm?” – (Boztorgay).
“İsmail bek kĭmdĭr? Aytsın, bar mı onı bĭlmegen?” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Anam, Kırım kayday curttır? / Onda bolgan halk kĭmlerdĭr?” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Kĭm sokaklarda esrĭp bakırsa çagırsa amenda berecek.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: 1. pron interog. Cine. 2. pron. relat. Care, cel care. 3. pron nehot. Oricine, oricare.
Yazar: admin