s.
Güzel.
1. Biçimi, ölçüleri, renkleri, hareketleri ile hoşa giden ve hayranlık uyandıran.
2. İyi, hoş. Güzel söz. Güzel masal.
“Kalem aldım kolıma, / Tüştüm sewda colına. / Sewdalık bek güzel şiy, / Eger şıksañ sonına.” – (Boztorgay).
3. Beklentilere uygun düşen.
Güzel bolmak – Güzelleşmek.
Güzel körmek közge sawap – Deyim. Güzel görmek göze sevap.
Güzelge ne caraşmaz. – Deyim. Güzele ne yakışmaz.
Güzelĭñ taliyĭ şĭrkĭn bolır. – Deyim. Güzelin talihi çirkin olur.
Güzel közge, akıllı korantaga kerek – Atas. Güzel göze, akıllı aileye gerek.
Güzelge toyulır, iygĭge toyulmaz. – Atas. Güzele doyulur, iyiye doyulmaz.
