is.
Yel, rüzgâr.
1. Havanın yer değiştirmesinden doğan esinti.
“Edĭl’nĭñ argı cagında / Akız şáşĭñ taray tur. / Mañnay şáşĭñ cel carıp / Yar kapıdan karay tur.” – (Boztorgay).
“ Kuş uçmagan üstünden altın saray kapısı / Ters cel esĭp cabılsa, tez künde viran bolır.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Azaplar Alĭm Seyĭt mĭ ? Ey, bugün bĭr yanlış cel eskendĭr taa ayse.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Rom: s. 1. Vânt. 2. Gaze de intestine.
