is.
(Ar. kettan). Keten.
1. Keten bitkisi, (Linum usitatissimum).
2. s. ve is. Keten bitkisinin liflerinden yapılmış (iplik, dokuma, giyecek vb.). Keten kölmek.
“Keten berseñ tokırman, / Kitap berseñ okırman. / Sendiy güzel kızlarnı / Gül yerĭne kokırman.” – (Boztorgay).
“Pencĭreñnĭñ perdesĭ ak ketenden, / Cakma menĭ can dostım, bös-bötenden.” – (Boztorgay).
“Anası, Çeber totay dep tanılgan kartanası,üynüñ bu tek çeçegĭne nagış ĭşlemek, cĭp iymek, keten, kıbrız tokumak colların üyrete başladılar.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
Keten sokmak – Keten bez dokumak. “Kıpçakta oynay caynay / Ösken emiş kartanay, / Keten sokkan, şal örgen, / Şay arüw künler körgen.” – (M. Niyazi – Sagış).
Rom: s. 1. Bot. İn. 2. Fire, ţesături sau confecţii de in.
