is.
(Fars. gul). Gül.
1. Gül ağacı.
2. Gül çiçeği.
“Pencĭreñnĭñ aldında bĭr top gülĭñ bar. / Uzatsam da boyımnı, boyıñ benden zar.” – (Boztorgay).
3. mec. Sevgili.
“Karanfil ekĭn m’olır, / Gülĭñe yakın m’olır? / Eger de menĭ süyseñ, / Başıña yakım m’olır ?” – (Boztorgay).
4. s. Gül rengi, gül kırmızısı.
Gül suyu – Gülsuyu.
Gül yüzlĭ – Güz yüzlü, güler yüzlü.
Rom: s. 1. Bot. Trandafir, arbustul. 2. Floare de trandafir. 3. fig. Fiinţă iubită. 4. adj. De culoarea trandafirilor; de culoare roză sau roşie.