is.
(Ar. hasret). Özlem; hasret. Var. asret.
“… Çıgarakka sıymay çıkkan kalın duman, uzaktan karap turgan kĭşĭnĭñ aklına, ot kenarında üyĭlşĭp oturgan balların toyurmak içün ekĭ avuç omaç uwgan apakaynı, suwlarında cuwınıp topragında awnakşıgan süyümlĭ curtın hasretĭmen cüregĭ cangan tatar akayın ketĭre.” – (Necip H. Fazıl – Ezan Sesĭ).
Rom: s. Despărţire, depărtare de persoanele sau locurile iubite; stare de dor, de nostalgie.
