is.
(Ar. “ahret” sözünden) 1. Ahret kardeşi; aralarında “aretlĭk” töreniyle ahret kardeşliği ilân edilmiş olan kız çocuk veya kadınlardan her biri.
“Sultaniye ızın alıp anasından, / … Candan dostı, aretĭ Zöhre’men bĭrge / Keteler bĭraz dolaşıp gezĭnmege.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Sultaniye Tepreşte).
“Alĭ’nıñ dostı Gülsüm’ge komşı köyden, / atı Sádet, / özĭ de Gülsüm men aret / bĭr kız kelgen.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
2. (Kadın veya erkek) Ahbap, dost, arkadaş.
“Kobaziy, karşıgaga taban cürüş et, teran sırdaşayık, dep, Cewdet aretĭn bĭr dena yaka şakırdı.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Aret bolmak (tutuşmak) – a) İki kız çocuk veya iki kadın dostluklarını “aretlĭk” töreniyle duyurmak. b) Dost olmak.
Rom: s. 1. Prietenă bună a unei persoane de sex feminin, legată de ea printr-un jurământ ritual; surată. 2. p. ext. Prieten, -ă; amic, -ă.
