DENA

D
s.

(Fars. tenha). Tenha. Var. tena.
1. Çok insan bulunmayan, kalabalık olmayan, ıssız (yer).

“Toyga kelgen cemaat darkaldı. Şĭmdĭ saray ĭşĭ dena.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Ayuw Kulak Batır).

2. Kenar, sapa, ıssız, sakin.

“Teran sırdaşayık dep, aretĭn bĭr dena yaka şakırdı.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Rom: adj. 1. Nepopulat, neaglomerat. 2. Retras, liniştit.
Yazar: admin