s.
Var. amal.
1. Ölçü, karar.
2. Çare, imkân.
3. mec. Niyet; istek; gönül.
“Muallimlĭk vazifesĭnden tış bolgan bu ĭşlermen Niyazi efendĭınĭ ograştırgan amel ne edĭ aceba ?” – (Necip H. Fazıl – 1935 yılında Mehmet Niyazi’yi Anma Merasiminde Konuşma).
“(Babañ) Bo kadar tĭreşedĭ sen men. Bĭraz tembel tabıl. Köriyĭk, ne bar eken amelĭnde.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
“Ablalarım da babam man bĭrleşkenlerĭn körgen nenem, amelĭ ceñĭlgenĭn tuydı.” – (Yaşar Memedemin – Şaliy Şal).
Rom: s. 1. Măsură, limită. 2. Posibilitate. 3. fig. İntenţie.
