zf.
(Ar. aceba). Acaba, aceb, acep; merak, kararsızlık, kuşku veya tahmin anlatır. Var. aceb, acep.
“Kara kaşlı, sır közlĭ, ĭrĭ yarı, / Aceba neden tura’ken halktan ayrı?” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Sultaniye Tepreşte).
Rom: adv. interog. Oare; nu cumva.
