f.
Güzel kokmak, hoş bir koku yaymak.
“Bo akşam pencĭrelerĭ buz man kaplangan bo kĭşkene üyde, cañı salıngan sobadan kurumaga başlagan dımlı balşık kokısı añkıy, alay yaka tatlı bĭr sıcaklık dagıy …” – (Afzal Şamov’dan / Heyet – Okıma Kitabı V).
“Han pelinnĭ kolına alganı man, şo aşşı şöl otınıñ keskĭn kokusı onıñ burnında añkıp başlay.” – (Enver Mahmut – Pelin Kokusı / Renkler).
Türk Lehç.: Nog. – añquv;Kazan. – añqu; Moğ. : añhilah – kokmak, koku yaymak;
Rom: v. A mirosi plăcut.
