BUZ

B
is.

Buz; donarak katı duruma gelmiş su. Var. bız.

Edĭl degen üyken suw, / Cagası tĭzden buz bolır. / Caş cĭgĭtnĭ azdırgan / Yarawı cetken kız bolır.” – (Boztorgay).
Ĭşte keldĭ ilkbahar, / Ne buz kaldı, ne de kar.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Navrez).
Buz buzlamak – Buz kesilmek.
Buz kesĭlmek – a) Buz durumuna gelmek. b) mec. Çok üşümek. c) Şaşkınlıktan donakalmak.
Buz tutmak – Buzla kaplanmak.
Rom: s. Gheaţă.
Yazar: admin