bağ.
(Fars. ki). Ki.
1. Cümlenin temel öğelerine yapılan açıklama cümlelerini bağlar.
“Köremĭz ke alayımız halkımızıñ türlü dertlerĭmen canamız.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
7. Bazı kelimelerin sonuna eklenerek zarf ve edatlar yapar : mademke, sanke, álbuke.
Türk Lehç.: Kırım. – ki;
