is.
(Ar. hadd). Had. Var. add.
1. Sınır, uç.
2. Derece, seviye.
3. Yetki, güç.
Haddĭ bolmak (bolmamak) – Yetkisi olmak (olmamak).
Haddĭn bĭldĭrmek – Birine hak ettiği karşılığı vermek.
Haddĭn bĭlmek – Kendi değerini olduğundan üstün görmemek. “Bonday bĭr cürüşmen o, men men şabışmak ĭstiy. / Ne de kafasız eken, teranşık haddĭn bĭlmiy” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Hadsĭz hesapsız – Sayılamıyacak kadar çok.
Rom: s. 1. Limită. 2. Grad, măsură, capacitate, nivel. 3. Putere, împuternicire.
