f.
Güvenmek, güven duymak; bel bağlamak.
“Canarslan bay belkĭ de kabırga kartlıgına güwendĭ. … Hazinege dalmaga hakkı yoktır.” – (Necip H. Fazıl – Kĭyew Konuşması).
Dosıña güwenĭp duşmanıña şapşılma – Atas. Dostuna güvenip düşmanına atılma.
Güwengen dostıñ sıdırır postıñ – Atas. Güvendiğin dostun yüzer postunu.
Güwenme barlıkka, tüşersĭñ tarlıkka. – Atas. Güvenme varlığa, düşersin darlığa.
Rom: v. A se bizui, a se încrede.
