zf.
(Ar. bel+Fars. ki). Belki. Var. bekĭ, bekĭm.
1. Muhtemel olarak, olabilir ki.
“Awalardan kaz geştĭ, / Tuymay kaldım, yaz geştĭ. / Nüşün yarem kelmedĭ? / Belkĭ menden bazgeştĭ.” – (Boztorgay).
“Herkes bĭlĭr onıñ üyken maksatların, emelĭn / Belkĭ onıñ sayi kurdı bo mektepnĭñ temelĭn.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Bağ. (Tekrarlı olunca) Ya … ya…. Belkĭ dogrı, belkĭ yalan. – Ya doğru, ya da yalan.
Belkĭ de – Şu da olabilir.
Rom: 1. adv. Poate, probabil. 2. conj. Sau …, sau …
