zf. ve s.
(Ar. fazla). Fazla.
1. Gereğinden, artık, alışılmıştan çok, ziyade.
2. Daha çok.
3. Artmış olan.
4. zf. Gereksiz, yersiz.
Fazla kaşırmak – Bir şeyde ölçüyü geçmek.
Fazladan – Ek olarak; alışılandan çok.
Fazlasıman – Fazlasıyla.
Fazla aş ya karın awurtır, ya baş. – Atas. Fazla yemek ya karın ağrıtır, ya baş.
Fazla laf bızaw emzĭrĭr. – Atas. Fazla laf buzağı emzirir. (Sağıcı çene çalarken buzağı anasının yanına kaçıp emmeye başlar).
Fazla mal köz şıgarmaz. – Atas. Fazla mal göz çıkarmaz.
Rom: 1. adj. Mult, în plus. 2. adv. Mai mult. 3. Rămas ca rest. 4. adv. Fără rost; de prisos; fără folos.
