Ek. 1. Eklenmiş, katılmış parça. 2. Ekleme yeri. 3. s. Eklenmiş, ilâve edilmiş. 4. Gram. Kelime türetmek veya cümle içinde onu başka kelimelere bağlamak için kullanılan ses veya sesler grubu. Ald ek – ön ek; son ek, art ek – son ek.
Rom: 1. s. Adaos; anexă. 2. Loc de îmbinare, îmbinare. 3. adj. Adăugat, anexat. 4. Afix. Ald ek – prefix; son ek, art ek – sufix.
