is.
(Fars. derya). Derya.
1. Coğr. Deniz; okyanus.
“Deryadan ĭşĭlmez, ewlâttan geşĭlmez.” – Atas.
2. Çok büyük göl veya akarsu.
“Derya taşkan, suw salkın, / Kel ĭşiyĭk yar. / Cuma günĭ üylenden son / Körĭşiyĭk yar.” – (Boztorgay).
3. mec. Bir şeyin bol olduğu yer.
“Aytaberseñ ĭş dertĭm derenge kuwa, / Şın deryası bola da, bogazdan buwa. – (Boztorgay).
Rom: s. 1. Geog. Ocean, mare 2. İmensitate de apă. 3. fig. Abundenţă, belşug de ceva.
