BÖTEN B is. ve s.(Ar. buhtan). 1. is. Bühtan, iftira. “Belkĭ yarın bürgün kelĭnĭñ bolacak, neşĭn böten cagasıñ erĭfĭn kızına ?” – (Altay Kerim – Kâniye). 2. s. Boş, saçma. “Kan kaynay, tamır şĭşe, colımdan kaytmam, Kırım, / Kerçekke baş koyarman, böten söz aytmam, Kırım.” – (Raşit Aşkı Özkırım – Ah, Kırım ! ” / Emel M.).