BÖTEN

B
is. ve s.

(Ar. buhtan). 1. is. Bühtan, iftira.

Belkĭ yarın bürgün kelĭnĭñ bolacak, neşĭn böten cagasıñ erĭfĭn kızına ?” – (Altay Kerim – Kâniye).

2. s. Boş, saçma.

“Kan kaynay, tamır şĭşe, colımdan kaytmam, Kırım, / Kerçekke baş koyarman, böten söz aytmam, Kırım.” – (Raşit Aşkı Özkırım – Ah, Kırım ! ” / Emel M.).
Yazar: admin