is.
(Ar. buhtan) Bühtan; karalama, iftira. Var. böten.
“Ulusı üşün aytılgan, / Dinĭ üşün uydurulgan / Kelĭşmegen yalanlarnı, / Bĭrköp külünç bühtanlarnı / Yalanlay, red ete hemen.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Hayatımın Hikâyesi).
Rom: s. Calomnie, ponegrire.
