f.
Var. awızlanmak . 1. Sözünü etmek, söylemek, konuşmak.
“Zaten özĭ son zamanlarda Kazan’ga ketemen dep awuzlanıp cüre.” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
“Senĭñ Kazan’nı awuzlanganıñ sade şĭmdĭden tuwul da. Ekĭ haftadan berĭ ketmege azĭrlenĭp cüresĭn.” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
2. mec. Övünmek. Eşanl. maktanmak .
Rom: v. 1. A spune, a vorbi. 2. fig. A se lăuda.
