is. s. ve e.
Beri.
1. is. Konuşana yakın olan bir yer.
2. s. Konuşana göre daha yakında olan.
3. e. Çıkma eki almış kelimelerden sonra gelerek bir işin zaman içinde başlangıcını gösterir. Var. berlĭ.
“Yüzlermen yıllardan berĭ ötmegĭn aşap suwın ĭşken arüwĭm Kırım’nı taşlap çıkkanlar.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
“Bırak be akay, sabiyler menĭ sagınganlar, körĭşme-genĭmĭzden berlĭ bĭr buşuk sene geştĭ.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Türk Lehç. : Kırım., Nog., Karaçay Malkar. – beri, berli;
Rom: 1. s. Partea de dincoace. 2. adj. De dincoace. 3. ostp. / prep. Începând de (din) … încoace.
