is.
1. Atalar tarafından yurt olarak edinilen yer. Eşanl. ana vatan, ana yurt.
“Demek ki yüksek dinĭmĭznĭ keregĭndiy añlamamak, kara taassup ve zamanga köre köşmemezlĭk yüzünden ata curtımız Yeşĭl Ada, Kırım da duşmannıñ kolına geşken.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
2. Baba evi.
“Kız degenĭñ garĭp kul, öksĭzden beter, / Ata curtın talk etĭp şıgar da keter.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Türk Lehç.: Karaçay Malkar. – ata curt;
Rom: s. 1. Ţară, patrie; pământ strămoşesc. 2. Casă părintească.
