is. ve f.
1. Yeme, yemek işi. Var. Aşama, Aşamak.
“Sawluk, külkü, neşenĭ köp körme Tañrım bĭzge, / Sen bĭzlerge her vakıt bonday aşaw kısmet et.” – (İsmail Otar – Çibörek).
2. f. Yemek. Var. aşamak.
Aşaw baydan, ölĭm Hudaydan. – Deyim. Yiyecek ağadan, ölüm Huda’dan.
Aşawı yamannıñ, kekĭrüwĭ yaman. – Atas. Yiyişi fena olanın geğirişi fena olur.
Azĭr aşawga daglar dayanmaz. – Atas. Hazırdan yemeye dağlar dayanmaz.
Rom: s. şi v. 1. s. Acţiunea de a mânca; mâncare. 2. v. A mânca.
