is.
(Ar. ashab – “sahipler”) 1. Ashap, sahabe; Hz. Muammed’in yakınında bulunmuş kimseler.
2. Yakın kimse, akraba.
“Kuwanaman, kuwnayman, asabam keldĭ. / Ölgen akam tĭrĭldĭ, on cıldan berĭ.” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
3. Mirasçı; halef.
4. Dost, arkadaş.
“Sĭzge bayramlık rakı hazırlattım. Arüw etkemen ya, asabalar?” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
“Halimcan: (Veli’ge karap) Yarın kız betke ket, asabam.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy, piyes).
5. Sevgili.
“Asabamsın, sen menĭmsĭn, kadáy, / Elálĭmsĭn asabay, kadáy, / El kolında emanetsĭn, kadáy, / Bĭr malımsın, asabay, kadáy.” – (Boztorgay).
Rom: s. 1. Discipolii Profetului Mahomet. 2. Rudă, neam, persoană apropiată. 3. Moştenitor, urmaş. 4. Prieten, amic. 5. İubit, -ă.
