s.
1. Karışık, karışmış.
“Sebelep turgan cawınman, aralaş karman. / Sen kayerde ‘ah deseñ’ men de barman.” – (Boztorgay).
2. zf. Arada bir.
“Cuwurıp celkek toplayman, aralaş cuwa, / Aylandırgan başımnı aylelĭ dua.” – (Tahir Erci – Çınlar / Emel D.).
Türk Lehç.: Kırım.,Kazan., Karaçay Malkar. – aralaş ; Nog., Kazak. – aralas ;
Rom: adj. 1. Amestecat; mixt. 2. Uneori, din când în când.
