is.
(Ar. dua). Dua. Var. duwa.
1. Tanrıya yalvarma.
2. İbadet veya Tanrıya yalvarma sırasında okunan dini değeri olan metin.
“Böralĭ’nĭñ cımşak huyundan söz etĭldĭ, dualar okundu.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
3. Muska.
Beddua – Kargış; kötü dileklerde bulunma.
Dua etmek – Tanrı’ya yalvarmak.
Duası tutmak – Duası gerçekleşmek.
Duasın almak (Bĭrewnĭñ …) – Bir kimsenin hoşnutluğunu ve hayır dileklerini kazanmak.
Hayırdua – İyi dileklerde bulunma.
Rom: s. 1. Actul de rugăciune. 2. Text de rugăciune. 3. Talisman.
