is.
(Ar. dua). Dua. Var. dua.
1. Tanrıya yalvarma.
2. İbadet veya yalvarma sırasında okunan dini değeri olan metin.
“Bütĭn ballar sopakay man barabar sıpraga otıralar, karınların toydırgan soñ, sopakay bĭr duwa okıy.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
3. Muska.
Kımırska duwası – Karınca duası
İtnĭñ duwası kabul bolsa kökten süyek (pastırma) cawar edĭ. – Deyim. Köpeğin duası kabul olunsaydı gökten kemik (pastırma) yağardı
Kabul bolmaycak duwaga ‘amin’ denmez. – Atas. Kabul olunmayacak duaya amin denmez.
Rom: s. 1. Rugăciune. 2. Text de rugăciune. 3. Talisman.