öz. is.
(Ar. adem). Adem.
1. Adem Ata; dini inançlara göre ilk yaratılan insan ve ilk peygamber.
2. İnsan, insanoğlu, adam.
“Kawuşur tez umutum erenĭne, / Yalan, kerçek dünyanıñ ademĭne .” – (Bekir S. Çobanzade – Haber Aldım).
“Kız: Ĭnĭs te tuwılman, cĭnĭs te tuwılman, men de senday bĭr adem , diydĭ.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
3. mec. İnsanda bulunması gereken olumlu özelliklere sahip olan.
4. öz. is. Kişi adı : Adem. (e.).
Ben-i adem – (Ar). İnsan; insan oğlu. “Dew : Vay! Bugün oyınımız tez bızıldı, tobımız da coyıldı. Bĭr beni-adem kokıydı bo yer, diydĭ.” – (Tepegöz).
Rom: s. 1. Adam, primul om de pe lume şi primul profet. 2. Om; fiinţa umană. 3. fig. Om de omenie, om cumsecade. 4. Nume de persoană (b) : Adem.
