is.
(Ar. adem). Adam. Var. adem .
1. İnsan. Eşanl. kĭşĭ .
2. Erkek kişi. Eşanl. akay .
3. İyi yetişmiş, değerli, önemli kimse. Dewlet adamları.
4. Birinin işini gören, birinin işinde çalışan kimse.
Adam tuwıl – Deyim. İnsana yakışmayan hareketlerde bulunanı kınamak için söylenen söz.
Adam bolganga bĭr söz ceter. – Atas. Adam olana bir söz yeter.
Adamga tayanma, ölĭr. / Duwarga tayanma, cıgılır. – Atas. Adama bel bağlama, ölür, / Duvara yaslanma, yıkılır.
Adamnıñ arüwĭ alışberĭşte bellĭ bolır. – Atas. İnsanıniyisiilişkilerde belli olur.
Rom: Rom s. 1.-7. Om; persoană. 2. Bărbat. 3. Personalitate. 5. În funcţia de pron. nehot. Cineva.
