is.
esk. Dünya, alem, evren, kâinat, cihan, kosmos. Var. açun .
“Köklernĭ, yıldızlarnı, Küneş ve Ay’nı er gün köremĭz, sıcak, parlak ve yüksek şawlelerĭn er gün tuyamız da, milyonlarca insan arasında emen emen bek azımız bolarnıñ ne ekenlerĭn añnayalamız. İsmail Bey de bon-day yüksek bĭr acun edĭ.” – (Çelebi Cihan – Añlayalsay-dık).
“ Acunda han tanılgan / Milletĭmnĭ süyemen. ” – (Raşit A. Özkırım / Çorabatır – Süyemen).
Rom: s. înv. Lume; univers, cosmos.
