BEY B is.Bey. Var. beg, bek.1. Tar. esk. Eskiden bir boyun veya küçük bir devletin başkanı. “Bĭr kart, evet, Padĭşahım ! Çünkü bo kart adi bĭr / Kĭşĭ tuwul, bo aksakal Ruman Yurdı Beyĭdĭr.” – (İsmail Ziyaeddin terc. / M. Eminescu – III: Mektup).
