ACELE – Kırım Tatarca – Türkçe

is. ve s.

(Ar. acele). Acele. Var. acelĭ
1. is. Tezlik, çabukluk, acelelik. Acele men – Acele ile.

“Tañrıkul: (caralı, başı baylı, içerĭ kĭrĭp) Hanım, acelemĭz men , mümkün bolmadı.” – (İ. Ziyaeddin – Çorabatır).

Acelege kelmek – Aceleye gelmek; acele edildiği için iş gerektiği gibi olmamak..

Acelege ketĭrmek – Aceleye getirmek; acele ettirerek kusurları görmesine fırsat vermemek..

Acelesĭ bolmak – Acele etmek, bekleyememek.

Acele ĭşke şaytan karışır. – Atas. Acele işe şeytan karışır.

Rom: 1. s. İuţeală, repezeală. 2. s. Grabă, urgenţă. 3. adj. Grăbit, urgent. 3. adv. În pripă, în grabă; în mod grăbit.