ünl.
İşte. !; Bak ! Var. ana2 , anĭ, áná.
“ Aná şay bol sen akız, sözĭñde tur, / Kaş oynatıp selâm al, tuydurmay cür.” – (Boztorgay).
“ Aná , bĭlse Seydahmet akam bĭlecek. Bakalım o ne diycek ?” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Rom: interj. İată !; İacă !
