ÁNÁ Á ünl.İşte. Var. ana2 , aná . Karşıtı mĭná, mına. “ ÁNÁ keldĭ bĭr araba, / Yüzlermĭz kulıp karaba.” – (İsmail Ziyaeddin – Tepreş). “ Áná keldĭ acımasız ayrılşmanıñ saátĭ !” – (İsmail Ziyaeddin – Toy). Rom: interj. Iată !; Iacă !
