is. ve s.
Kimsesiz.
1. Anası babası, yakını, koruyucusu olmayan (kimse).
“Millet te bonday, öksüz, bĭr kĭmsesĭz ezĭlse, / Köp turmay, cer yüzünde bĭrĭkmiy, talkan bolur.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Hiç kimse bulunmayan, boş.
Rom: s. şi adj. 1. Singur, singuratic. 2. Fără însoţitor; fără locatar.
