zf.
Kimi yerde, kimi zaman, ara sıra.
“Halknıñ körgen künlerĭn bĭz körmedĭk. / Körermĭz dep kĭmerde oylanaman.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Kimerde karılgaçlar okur, biz susar diñlerdik.” – (Çelebi Cihan – Karılgaçlar Duası).
Kĭmerde bĭr – Arada bir, seyrek olarak. “Böralĭ kĭmerde bĭr keç kalsa, yuklayalmay edĭ.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
Rom: adv. Uneori, câteodată, din când în când.
