zf. ve s.
Geç. Var. keş, geç, geş.
1. zf. Kararlaştırılan, beklenen veya alışılan zamandan sonra. Erte karşıtı.
“Bĭz keç kaldık. Öñmiy bĭznĭñ colımız.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. s. Belirli zamandan sonra olan.
Keç kalmak – Geç kalmak, geçikmek.
Rom: adv. şi adj. 1. – 2. Târziu.
