zf. ve s.
Geç.
1. zf. Beklenen, alışılan, kararlaştırılan zamandan sonra. Erte karşıtı.
2. s. Belirli zamandan sonra olan.
Keş kalmak – Geç kalmak; bir işin gerçekleşmesi kararlaştırılmış veya alışılmış vakitten sonraya kalmak.
Awır kumaş keş öter. – Atas. Ağır kumaş geç satılır.
Keş bolsın kıyış bolmasın. – Atas. Geç olsun, çarpık olmasın.
Keş kelgenge ya sogan ya süwen – Atas. Geç gelene ya soğan, ya sopa.
Koraz köp bolsa tañ keş atar. – Atas. Horoz çok olursa tan geç atar.
Rom: 1.-2. adv. adj. Târziu.
