bağ. ve zf.
(Fars. hem). Hem. Var. em.
1. bağ. “Ve” görevinde.
“Kettĭ Kırım, cılay kaldık hem Kazan’ga” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. zf. Üstelik, ayrıca, bundan başka.
“Halkımızıñ cırlarıman, oyunlarıman, arüw milli adetlerĭmen… Bunlarman hem halkımıznı şenlendĭriyĭk, hem soyuna, tarihına ĭsĭndĭriyĭk.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Hem suşlu, hem küşlü. – Hem suçlu, hem güçlü.
Hem taz, hem naz – Hem daz, hem naz.
Hem ziyaret, hem ticaret. – Hem ziyaret, hem ticaret.
Rom: 1. conj. Şi. 2. adv. În plus, în afară de asta, şi. 3. conj. (În corelaţie cu sine însuşi). Şi …, şi…
