is.
(Ar. hedef). Hedef.
1. Nişan, göze alınan nokta.
2. mec. Amaç, gaye, maksat.
“Yüregĭnde kuvvetlĭ bĭr iman tuwdı. Bo iman onı daima aynı hedefke ketmege mecbur ettĭ.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Uyuşmagan Ekĭ Arkadaş).
Rom: s. 1. Ţintă. 3. fig. Scop, ţel.
