is.
(Far. hirmen). Harman. Var. arman. Eşanl. ındır.
1. Tahıl demetlerini hayvan veya makine gücü ile işleyerek tanelerin başaklarından ayrılması işi.
“Endĭgĭ harmanlar bittĭ, egĭnler satıldı degendiy. Şĭmdĭ halkka bĭr toy yasamak devrĭ tüşer.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. Bu işin yapıldığı yer.
3. Bu işin yapıldığı mevsim.
Rom: s. 1. Treieriş, treierat. 2. Arie, arman. 3. Timpul treierişului.
